خوردن صبحانه بسیار مهم و ضروری است این وعده غذایی برای کودکان به شدت توصیه شده است برای ترغیب فرزندان به صبحانه والدین باید از تحمیل سلیقه خود در انتخاب غذا برای فرزندشان خودداری کنند و به کودک اجازه دهند از بین غذاهای متنوع، غذای مورد علاقه خود را انتخاب کند
 به نکات زیر باید توجه کرد
 والدین باید از تغذیه اجباری کودک بپرهیزند و کودک را هنگام غذا خوردن آزاد بگذارند، این عمل باعث میشود احساس استقلال کودک رشد کرده و با احساس رضایت از تغذیه، از آن لذت ببرد.
: یک برنامه غذایی متعادل علاوه بر رفع گرسنگی، باید عناصر غذایی و مواد مغذی لازم برای تندرستی کامل را داشته باشد .  استفاده از چهار گروه اصلی غذایی مهمترین راه برای اطمینان از تامین نیازمندیهای تغذیهای کودک محسوب میشود

 برای تشویق کودک به غذا خوردن بهتر است غذای دلخواه او را تهیه کرد و اگر به عللی کودک میل به خوردن غذا ندارد، از اسباب بازی مورد علاقهاش برای تشویق به غذا خوردن استفاده شود

مواد غذایی مقوی و مورد نیاز کودک را باید بااحتیاط به غذای او اضافه کرد تا کودک بتدریج به غذای جدید علاقهمند شود"، گفت: برای کم کردن حساسیت کودک به غذا، او را در تهیه غذا و یا دادن غذا به عروسک و یا حیوانات دخالت داد

وی به کنترل فاصله زمانی بین وعدههای غذایی کودک اشاره کرد و افزود :کودک گرسنه نسبت به کودکی که در فواصل وعدههای غذا با خوردن تنقلات سیر شده است، برای خوردن غذای جدید تمایل بیشتری نشان میدهد
 
 بهتر است ساعت صرف غذای کودک را همزمان با افراد خانواده تنظیم کرد، زیرا کودک با مشاهده غذا خوردن اعضای خانواده بهخوردن غذا تشویق میشود

مادران هنگام بیاشتهایی کودک، به رشد او حساس شده و درمورد نقش مادری خود احساس ناتوانی میکنند، درنتیجه سطح اضطراب آنان بالا رفته و قادر به تعبیر درست علایم بیاشتهایی در کودکشان نمیشوند .  امتناع کودک از غذا خوردن، حساسیت بیش از حد به غذاها وموفق نبودن آنها در دادن غذا به کودک را از نگرانیهای مادران تا سن سه سالگی کودک برشمرد

 در بیشتر مواقع بهعلت آگاه نبودن والدین از روشهای صحیح واصولی تغذیه، محیط خانه هنگام غذا خوردن به میدان جنگ تبدیل میشود که از یک سو والدین با هر روشی مثل گول زدن، چانه زدن، انحراف توجه و بالاخره با زور وارد میدان میشوند که در بیشتر وقتها درمبارزه با فرزندان بازنده میشوند

 این کودکان به علت پاسخهای نامتعادل والدین، قادر به جداکردن احساسات جسمی مانند سیری و گرسنگی از هیجانات عاطفی، خشم و احساس ناکامی نیستند.
  گیجی بین وضعیت جسمی و احساسات روانشناختی کودک، غذا خوردن را بجای اینکه براساس نیازهای جسمی (احساس سیری و گرسنگی)

مطالب مرتبط: