بغل کردن مداوم نوزاد
خیلی اوقات ما میکروب هایی در گلو و یا بینی خود داریم که بیماری خاصی برای ما ایجاد نمی کند اما ما ناقل آن میکروب ها هستیم . بنابراین ممکن است با بغل کردن نوزاد این ویروس ها را به او منتقل کنیم . بخصوص نوزادان زمانی که به دنیا می آیند قدرت دفاعی آنها خیلی کم است ، مگر آن چیزی که از شیر مادر دریافت می کنند . بنابراین خیلی مستعد بیمار شدن هستند . از اینکه بچه را به بغل افراد متعددی داد باید اجتناب کرد . اما خود پدر و مادر باید بچه را به طور مکرر بغل بگیرند . هرگز نباید بگذارند که بچه بیخود گریه کند . یک سوء تفاهمی برای برخی از والدین است که می گویند باید بچه گریه کند تا عادت کند . این تفکر اشتباه است . البته به طور طبیعی بچه ها گریه می کنند . ولی وظیفه ی پدر و مادر این است که به او آرامش داده و او را تسکین دهند . این گریه و استرس به بچه فشار وارد می کند . یک نوزادی که تازه بدنیا آمده همان احساسات چشایی ،بینایی ، شنوایی و لامسه ی ما را دارد . بنابراین برداشت درستی از محیط اطراف خود دارد . اگر با آرامش داشته باشیم او هم آرام می شود . پس بغل گرفتن در مواقعی که بچه اضطراب دارد حتماً لازم است . ما حتی برای تغذیه کردن نباید منتظر باشیم که بچه گریه کند . باید پدر و مادر خیلی زود علائم گرسنگی کودک را بشناسند و اگر به مرحله ی گریه کردن رسید یعنی تغذیه ی او دیر شده است . وقتی که بچه بدنیا می آید مغز او صدها میلیارد سلول عصبی دارد . بنابراین وقتی بدنیا می آید باید اتصالات این سلولها با هم برقرار شود . اگرما هرچقدر حواس بچه را تحریک کرده و او را در آغوش گرفته ، برای او لالایی بخوانیم ، به اونگاه کنیم و با او صحبت کنیم بیشتر سلول های مغزی تحریک می شوند . در این حالت بچه خیلی عاطفی و با هوش می شود و در آینده می تواند از اینها استفاده کند . اگر به او بی توجهی کنیم ارتباطات عصبی بلااستفاده می ماند و بعد از یک مدت اثر خود را از دست می دهد . و اگر در یک محیط خشن و نا مناسب باشد ممکن است که در آینده مشکلاتی پیدا کند . فکر نکنیم که بچه نمی فهمند . او همه چیز را می فهمد ومی بیند . با صورت مادر ارتباط برقرار می کند . حتی اگر مادر بتواند خود را لخت کرده و کودک را نیز لخت کند و بر روی سینه ی خود بگذارد ارتباط عاطفی خوبی برقرار کرده است . اگرما بزرگترها از محبت بد عادت می شویم او هم همینطور است 
مطالب مرتبط: