معمولا بیشتر فرزندان دچار کمرویی هستند که معمولا در جمعهای خانوادگی این خصلت را از خود نشان میدهند. یکی از مشکلات رفتاری کودکان، کمرویی است که بر خلاف سایر مشکلات ظاهراً رفتاری آزار دهنده نیست و نه برای خانواده و نه محیط مدرسه مشکل ساز نیست و گاهی نیز به عنوان یک حسن از آن یاد می شود، اما متأسفانه استمرار یک اختلال رفتاری است که در بسیاری از مواقع مانعی برای شکوفایی قابلیت ها، خلاقیت ها و ایفای مسئولیت های کودک در آینده می شود.
در کمرویی، کودک فقط به خود توجه داشته و از مواجه شدن با دیگران دچار ترس و نگرانی می شود.این حالت گاهی به قطع ارتباط و گاهی به ارتباط ناقص تبدیل شده و موجب آزار فرد کمرو می شود و کم کم اعتماد به نفس وی کاهش یافته و دچار مشکلات دیگر رفتاری نیز خواهد شد.

پیشگیری، شناسایی و درمان کمرویی امری بسیار مهم است، چون این اختلال با گذشت زمان پیچیده تر و درمان آن مشکل تر می شود.لذا اگر شناسایی زودتر انجام گیرد، درمان نیز سریع تر خواهد بود.


مسئله اصلی در مورد کودکان خجالتی عدم انعطافپذیری آنها و مساله آنها دربرقراری ارتباط است.

سوال : فرزندم در مهد خیلی خجالتی و توسریخور است. برای آیندهاش نگرانم.چه کنم؟

مسئله اصلی در مورد کودکان خجالتی عدم انعطافپذیری آنها و مساله آنها دربرقراری ارتباط است. این کودکان حتی در ابتدا هنگام ورود به جمعهای خانوادگی هم مشکل دارند و ورودشان به محیطهایی مثل مهدکودک و مدرسه هم سخت است و گاهی حتی تا ۳ ماه طول میکشد تا با محیط جدید کنار بیایند. توصیه اصلی به مادر و مربیان آموزش برقراری ارتباط درست به کودک است. اگر کودک در محیط مهد و مدرسه، مربی خوشرو و خوشخلقی داشته باشد که روی رابطه با کودک کار کند یخ این کودکان زودتر آب شده و سریع و بهتر ارتباط برقرار میکنند.


در مورد تو سری خور بودن هم باید بگویم به خودی خود کودکان دیرجوش مشکلدار نیستند اما چون جسارت کمی دارند از حق خود دفاع نمیکنند. مثلا در مدرسه توانایی نه گفتن به همکلاسی همسن خود را ندارند و گاهی خوراکی و پولشان توسط دیگران برداشته میشود و اعتراضی نمیکنند. حتی این کودکان برای آنکه دوستی داشته باشند حاضرند پول یا مواد خوراکیشان را باج دهند. به واسطه آموزش مهارتهای اجتماعی که شامل آموزش جسارتورزی، افزایش اعتمادبهنفس و مهارتهای ارتباطی است میتوانیم به کودک کم رو کمک کنیم ارتباط موثر و بهتری با همسالان خود برقرار کنند.


باید اعتماد به نفس این کودکان را تقویت کنیم. غیر از مهارتهای اجتماعی- ارتباطی باید توانمندیهای این کودکان را هم ارتقا ببخشیم چون کودکان دیرجوش از ورود به هر رقابتی اجتناب میکنند. رقابتپذیر نیستند و اگر وارد کلاسهایی شوند که در انتها باید مورد ارزیابی قرار بگیرند معمولا کلاسها را ادامه نمیدهند و از حضور در محیطهایی که مورد قضاوت قرار میگیرند اجتناب میکنند. ثبتنام در کلاسهای مختلف با توجه به علایق کودک و تشویق متناسب با پیشرفت کودک لازم است و به افزایش اعتمادبهنفس او کمک میکند

 
کودکان خجالتی,برخورد با کودکان خجالتی,رفتار با کودکان خجالتی,

 یکی از مشکلات رفتاری کودکان، کمرویی است که بر خلاف سایر مشکلات ظاهراً رفتاری آزار دهنده نیست و نه برای خانواده و نه محیط مدرسه مشکل ساز نیست و گاهی نیز به عنوان یک حسن از آن یاد می شود، اما متأسفانه استمرار یک اختلال رفتاری است که در بسیاری از مواقع مانعی برای شکوفایی قابلیت ها، خلاقیت ها و ایفای مسئولیت های کودک در آینده می شود.
در کمرویی، کودک فقط به خود توجه داشته و از مواجه شدن با دیگران دچار ترس و نگرانی می شود.این حالت گاهی به قطع ارتباط و گاهی به ارتباط ناقص تبدیل شده و موجب آزار فرد کمرو می شود و کم کم اعتماد به نفس وی کاهش یافته و دچار مشکلات دیگر رفتاری نیز خواهد شد.

پیشگیری، شناسایی و درمان کمرویی امری بسیار مهم است، چون این اختلال با گذشت زمان پیچیده تر و درمان آن مشکل تر می شود.لذا اگر شناسایی زودتر انجام گیرد، درمان نیز سریع تر خواهد بود.
 

مسئله اصلی در مورد کودکان خجالتی عدم انعطافپذیری آنها و مساله آنها دربرقراری ارتباط است.

سوال : فرزندم در مهد خیلی خجالتی و توسریخور است. برای آیندهاش نگرانم.چه کنم؟

مسئله اصلی در مورد کودکان خجالتی عدم انعطافپذیری آنها و مساله آنها دربرقراری ارتباط است. این کودکان حتی در ابتدا هنگام ورود به جمعهای خانوادگی هم مشکل دارند و ورودشان به محیطهایی مثل مهدکودک و مدرسه هم سخت است و گاهی حتی تا ۳ ماه طول میکشد تا با محیط جدید کنار بیایند. توصیه اصلی به مادر و مربیان آموزش برقراری ارتباط درست به کودک است. اگر کودک در محیط مهد و مدرسه، مربی خوشرو و خوشخلقی داشته باشد که روی رابطه با کودک کار کند یخ این کودکان زودتر آب شده و سریع و بهتر ارتباط برقرار میکنند.


در مورد تو سری خور بودن هم باید بگویم به خودی خود کودکان دیرجوش مشکلدار نیستند اما چون جسارت کمی دارند از حق خود دفاع نمیکنند. مثلا در مدرسه توانایی نه گفتن به همکلاسی همسن خود را ندارند و گاهی خوراکی و پولشان توسط دیگران برداشته میشود و اعتراضی نمیکنند. حتی این کودکان برای آنکه دوستی داشته باشند حاضرند پول یا مواد خوراکیشان را باج دهند. به واسطه آموزش مهارتهای اجتماعی که شامل آموزش جسارتورزی، افزایش اعتمادبهنفس و مهارتهای ارتباطی است میتوانیم به کودک کم رو کمک کنیم ارتباط موثر و بهتری با همسالان خود برقرار کنند.


باید اعتماد به نفس این کودکان را تقویت کنیم. غیر از مهارتهای اجتماعی- ارتباطی باید توانمندیهای این کودکان را هم ارتقا ببخشیم چون کودکان دیرجوش از ورود به هر رقابتی اجتناب میکنند. رقابتپذیر نیستند و اگر وارد کلاسهایی شوند که در انتها باید مورد ارزیابی قرار بگیرند معمولا کلاسها را ادامه نمیدهند و از حضور در محیطهایی که مورد قضاوت قرار میگیرند اجتناب میکنند. ثبتنام در کلاسهای مختلف با توجه به علایق کودک و تشویق متناسب با پیشرفت کودک لازم است و به افزایش اعتمادبهنفس او کمک میکند

 

مطالب مرتبط: