چگونه از زود افتادن دندانهای شیری و رویش نادرست دندانهای دائمی جلوگیری کنیم ؟

-1تا حد امکان کودک را از مصرف مواد قندی و شیرین باز داریم.

2-با نظافت دندانهای شیری مانع از خرابی و پوسیدگی ان‏ها شویم.

3-کودک را در هر سال به طور منظم برای معاینه نزد دندانپزشک برده، از سلامت دندانهای شیری وی مطمئن شویم.

4-در صورت بروز پوسیدگی فورا به ترمیم و پر نمودن دندان شیری اقدام نمائیم، به خصوص پوسیدگی‏هایی که در بین دندانهای آسیای شیری به وجود می‏آید. این مسأله به جز ایجاد درد و ناراحتی و خطر کشیده شدن زود هنگام دندان شیری می‏تواند سبب نزدیکتر شدن آسیاهای شیری به یکدیگر و کاهش فضای مورد نیاز برای رویش دندان‏های دائمی گردد.

5-هرگاه به دلیل پوسیدگی بیش از حد، خارج نمودن یک دندان شیری از دهان لازم باشد، بهتر است قبل از هرگونه اقدامی با یک دندانپزشک مشاوره نمائیم تا با بررسی تمام جوانب مشخص نماید که آیا نیازی به حفظ فضای خالی و استفاده از فضا نگهدارنده، وجود دارد یا خیر؟لازم به تذکر است که تاج دندان‏های شیری در زمانی ساخته می‏شوند که طفل هنوز در مرحله جنینی و داخل رحم مادر است از این رو مواردی که مادر در دوره بارداری از آنها تغذیه می‏کند تأثیر بسیار زیادی در چگونگی و قوت و ضعف دندان‏های فرزند او خواهد داشت.

مهم‏ترین موادی که برای تقویت و استحکام دندان‏های طفل لازم و مؤثر شمرده می‏شود و بهتر است که خانم‏های باردار با آگاهی از خواص این مواد به میزان لازم و کافی از آنها تغذیه کنند عبارتند از : کلسیم و فسفر که اغلب از طریق مصرف شیر و لبنیات به دست می‏آید‏‎ْْ؛ ویتامین D در روغن ماهی، گوشت ماهی، کره، پنیر و زرده تخم مرغ به مقدار زیاد موجود است؛ ویتامین C که به مقدار زیاد در پرتقال، گوجه فرنگی و سبزیجات وجود دارد و سایر ویتامین‏ها از جمله ویتامین B و A که در جگر، لبنیات، غلات و حبوبات به مقدار فراوان وجود دارد.
در پوسیدگی میکروب ها تاثیر گذار هستند و پوسیدگی بیماری است که قابل سرایت است . وقتی در درهان مادر پوسیدگی زیاد باشد ، این واکنش را ما در کودک می بینیم که کودک هم پوسیدگی های زیادی در دهانش دارد . اگر مادر بتواندپوسیدگی دهان خودش را در هنگام بارداری کنترل بکند احتمال پوسیدگی در کودک کمتر می شود . وقتی کودک بدنیا آمد ،والدین سعی کنند که پوسیدگی در دهان خودشان را کمتر بکنند و این در مورد کودکان زیر پنج سال تاثیرگذار است و پوسیدگی دندان آنها هم کمترمی شود. از شش ماهگی باید تمیز کردن دندان و دهان بچه شروع بشود .

یا یک گاز استریل یا مسواک انگشتی می توان دندان کودک را تمیز کرد. از همان لحظه ای که دندان در دهان بچه دیده می شود باید مسواک زده بشود . وقتی سن بچه بالاتر می رود باید از مسواک های مخصوص همان سن استفاده بشود . تا قبل از سه سالگی نیازی به خمیردندان نیست . بعداز سه سالگی بهتر است که از خمیر دندان استفاده بشود ولی حجم آن کم باشد تا بچه اذیت نشود و آنرا نخورد. از سن شش سالگی به بعد ما می توانیم دهان شویه را به ترکیباتی که بچه می تواند استفاده کند اضافه کنیم .

از دهان شویه های فلوراید دار استفاده کنید و در مواقع ضرورت از دهان شویه ی های ضدباکتری استفاده بکنید . از دوسالگی ما می توانیم درمان فلوراید غلیظ را در کلینیک ها شروع کنیم که این باعث می شود دندان ب چه مقاومت پیدا بکند . از سن هشت سالگی ما می توانیم از نخ دندان برای بچه ها استفاده کننیم . تا شش سالگی مسواک زدن بچه بعهده ی پدر و مادراست و بعد از آن باید تحت ظارت پدرومادر باشد و از سن نُه سالگی خود بچه می تواند مسواک برند .
ما حتما باید از چندین روش برای بهداشت دهان و دندان استفاده بکنیم تا کارخودش را نشان بدهد . ما به بزرگسالان توصیه می کنیم که در روز دو بار مسواک بزنند یکی شب قبل از خواب ودیگری صبح بعد از بلند شدن از خواب . از خمیر دندان حاوی فلورایداستفاده بکنند از دهان شویه حاوی فلوراید استفاده بکنند و حتما از نخ دندان استفاده بکنند. دندانهایی که بهم چسبیده اند با مسواک قابل تمیز کردن نیستند و باید برای تمیز کردن آنها حتما از نخ دندان استفاده بشود .

مطالب مرتبط: