جمهوری چک مهد کتابخانه های جهان
جمهوری چک مهد کتابخانه های جهان


نمی تون گفت تمام علم بشر از تجربه فردی و مستقیم سرچشمه میگیرد اما انسان میتواند حاصل تجربه و دستاوردهای خود را گرد آورده و انباشته سازد که هر نسلی از تلاشهای نسل پیشین دنباله کار را آغاز کند .
 در عصر اینترنت و خرید آنلاین، مراجعه به کتابخانه برای امانت گرفتن کتاب به نظر کاری از مد افتاده و غیر معمول میآید؛ اما نه برای چک.

در جای جای کشور چک کتابخانه وجود دارد و دارای وسیعترین و متراکمترین شبکه کتابخانهای است. به ازای هر ۱۹۷۱ شهروند چک یک کتابخانه دایر است که این نسبت، چهار برابر آمار یک کشور اروپای غربی و ده برابر ایالت متحده آمریکا است.

دلیل وجود این همه کتابخانه چیست؟ دههها وجودشان اجباری بود؛ هر اجتماعی، از روستاهای کوچک گرفته تا شهرهای بزرگ را باید دارای حداقل یک کتابخانه میبودند.

قانون در سال ۱۹۱۹ وضع شد، درست زمانی که چکسلواکی کشور مستقلی شد. پس از آنکه کشور از امپراطوری اطریش-مجارستان آلمانزبان جدا شد، هدف از احداث کتابخانهها و وضع این قانون، ترویج سوادآموزی و آموزش همگانی بود. و کار هم کرد.

اهالی چک، عادت مطالعه و کتابخوانی کسب کردند و حتی امروز، طبق گفته مدیر کتابخانه ملی چک، کسانی که به کتابخانه مراجعه میکنند، بیشتر از سایرین کتاب میخرند (به طور متوسط ۱۱ تا در سال).

قانون الزام وجود کتابخانه، فراز و نشیبهای تاریخ چک را تاب آورد؛ اشغال نازیهای آلمان، دوره کمونیسم و حتی جدایی از اسلکواکی. اما آنچه نتوانست در برابرش مقاومت کند فشار اقتصادی و کمبود بودجه بود. در سال ۲۰۰۱، قانون لغو شد. آن زمان ۶۰۱۹ کتابخانه در کشور وجود داشت که تا به حال ۱۱ در صد یا بسته شدند یا در هم ادغام.

در عصر اینترنت و خرید آنلاین، در بسیاری از نقاط جهان، مراجعه به کتابخانه برای امانت گرفتن کتاب به نظر کاری از مد افتاده و غیر معمول میآید. اما یک کشور همچنان به این سنت وفادار است؛ جمهوری چک.
در جای جای کشور چک کتابخانه وجود دارد و دارای وسیعترین و متراکمترین شبکه کتابخانهای است. به ازای هر ۱۹۷۱ شهروند چک یک کتابخانه دایر است که این نسبت، چهار برابر آمار یک کشور اروپای غربی و ده برابر ایالت متحده آمریکا است.
دلیل وجود این همه کتابخانه چیست؟ دههها وجودشان اجباری بود؛ هر اجتماعی، از روستاهای کوچک گرفته تا شهرهای بزرگ را باید دارای حداقل یک کتابخانه میبودند.
قانون در سال ۱۹۱۹ وضع شد، درست زمانی که چکسلواکی کشور مستقلی شد. پس از آنکه کشور از امپراطوری اطریش-مجارستان آلمانزبان جدا شد، هدف از احداث کتابخانهها و وضع این قانون، ترویج سوادآموزی و آموزش همگانی بود. و کار هم کرد.
اهالی چک، عادت مطالعه و کتابخوانی کسب کردند و حتی امروز، طبق گفته مدیر کتابخانه ملی چک، کسانی که به کتابخانه مراجعه میکنند، بیشتر از سایرین کتاب میخرند (به طور متوسط ۱۱ تا در سال).
قانون الزام وجود کتابخانه، فراز و نشیبهای تاریخ چک را تاب آورد؛ اشغال نازیهای آلمان، دوره کمونیسم و حتی جدایی از اسلکواکی. اما آنچه نتوانست در برابرش مقاومت کند فشار اقتصادی و کمبود بودجه بود. در سال ۲۰۰۱، قانون لغو شد. آن زمان ۶۰۱۹ کتابخانه در کشور وجود داشت که تا به حال ۱۱ در صد یا بسته شدند یا در هم ادغام.
 کتابخانههای باقیمانده در تلاشند که با روشهای مختلف خودشان را سرپا نگه دارند. محل انتخابات یا گردهایی محلی میشوند. جلسات کتابخانی و نمایشگاههای هنری ترتیب میدهند، کلاسهای آشنایی با کامپیوتر برگزار میکنند و در طول روز از دانشآموزان و بازنشستگان پذیرایی میکنند.
اما، کار اصلیشان همان کاری است که ۹۲ درصد شهروندان چک میخواهند و آن امانت دادن کتاب است.




مطالب مرتبط: