خواب در کودکان

 کودکان تازه متولد شده حدود 80 درصد از وقتشان را می خوابند و همین مسئله به رشد آنها کمک می کند . هر چه کودکان رشد بیشتری پیدا می کنند از زمان خوابشان کاسته می شود . در یک سالگی حدود 50 درصد از وقت کودک در خواب می گذرد چون کودکان بر اثر رشد می توانند غذای بیشتری بخورند در نتیجه مدت زمان خوابشان به نسبت روزهای اولیه کمتر خواهد شد . حدودا ً بین 6 ماهگی تا 1 سالگی کودکان یک ساعت در صبح و دو ساعت در بعد از ظهر می خوابند . در حدود 2 سالگی بیشتر کودک نسبت به خواب صبح حساسیت نشان می دهد . تعریف خواب : خواب از نظر پزشکی عبارتست از دوره های نسبتا ً بی حرکتی طولانی که در آنها آستانه ی واکنش به محرک ها افزایش می یابد . به عبارت دیگر موجود زنده که خوابیده است به بسیاری از محرکهای پیرامون خود که در زمان بیداری واکنش سریع نشان می داده پاسخی نمی دهد . تخت خواب کودکان : کودکان به محل صاف و راحت جهت خوابیدن احتیاج دارند . پزشکان عقیده دارند که تهیه بالش برای کودکان لازم نمی باشد و حتی استفاده از بالش مضر هم می باشد تا آنجا که بالش باعث خواهد شد که سر کودک بالاتر از بدن او قرار گیرد و ایجاد یک فرورفتگی در گردن نماید حتی مهمتر از آن ممکن است باعث ایجاد خطراتی به طور اتفاقی چون خفگی برای کودک شود . حالت خوابیدن : پزشکان بخاطر وضعیت راحت بدن خصوصاً معده طرز فکر مناسبی دارند و آن بدین معنی است که بر روی شکم بخوابند ، این روش بهترین حالت و آرامش را در خوابیدن القا می کند . بهر حال کودکان به پشت یا پهلو هم باید بخوابند . دلایل این تغییرات فرم خواب این است که استخوانهای کودک در ابتدا بسیار ظریف هستند و براحتی شکل می گیرند و هر اندازه فشاری که برای مدت طولانی به این استخوانها وارد شود شکلشان تغییر می یابد . اختلالات خواب اختلال در خواب به صور مختلفی تظاهر می کند : 1) بدخوابی یا بی خوابی : شایع ترین نوع اختلال در خواب بدخوابی یا بی خوابی است و ممکن است تنها علت ابتلا به نوروزها باشد . در کودکان معمولا ً بی خوابی اوایل شب اتفاق می افتد و به اصطلاح بی خوابی شبانه است . به علت همین بی خوابی اغلب کودکان صبحها به سختی از خواب بیدار می شوند و چنانچه او را برای رفتن به دبستان به زور بیدار کنند با بهانه گیری از رفتن امتناع می کنند . این بی خوابی ها ممکن است به علت ترس یا آنکه ناشی از تظاهرات عقده ای ادیب و الکترا نزد دختر و پسر باشد . 2)کابوس : اختلال در خواب ممکن است به صورت کابوس ظاهر شود . در این حالت کودک به علت دیدن خوابهای ترسناک با جهش یا حرکتی از خواب بیدار شود و اغلب بخشی از رویایی که موجب ترس شده یا تمامی آن را به یاد آورد . در کودکان تکرار خوابهای ترسناک یا بختک باعث به هم خوردن تعادل روانی می شود . کابوس را اکثرا ً یک نوع واکنش هیستریک می دانند . در کابوس کودک فقط با رویایی ترسناک مواجه است ولی توهمی ندارد . این حالت اغلب در کودکان بین سه تا شش ساله دیده می شود . کودکان در مورد احساسات خود فکر می کنند – احساساتی مانند عذاب وجدان ، ترس و خشم بی آنکه بتوانند با آن ها کنار بیایند . این احساسات در طول خواب به شکلی عجیب و غریب ظاهر می شوند . کودکان خردسال قادر نیستند تفاوت بین رویا و واقعیت را تشخیص دهند و اغلب حتی بعد از این که بیدار می شوند همچنان از موجودات وحشت زایی که در خواب آنان را تعقیب می کرده اند در هراسند . کودکان زیر سه سال را می توان با در آغوش گرفتن و بیان جمله هایی مانند این که من اینجا هستم ، همه چیز روبراه است دلداری داد . در مورد کودکان بزرگتر ، تعریف کردن کابوس کمک بزرگی است 3)وحشت و ترس های شبانه : این حالت منحصر به دوران کودکی است و موقتی و گذرا است . وحشت شبانه کودک را ناگهان از خوابی عمیق به حالت خواب و بیداری می رساند . این جریان معمولاً 5 تا 10 دقیقه طول می کشد . کودک در این وضع به اطراف خود توجهی ندارد . اطرافیان و اشیا را نمی شناسد ، عرق زیاد می کند و مجددا ً به خواب می رود . پس از بیداری چیزی را از وقایع گذشته به یاد نمی آورد و به نظر می رسد کودک یک نوع توهم بینایی ترسناک داشته باشد . عقیده بر این است که وحشت شبانه یک اختلال فیزیولوژیک در زمینه های روانی ، هیجانی است و اکثرا در کودکان فعال، باهوش و مضطرب دیده می شود . کم شدن مقدار قند خون ، وجود لوزه یا غدد لنفاوی بزرگ ، اختلالات تنفسی ، بیماری های عفونی شدید و حتی بعضیها مشاهده تماس جنسی والدین را از علل بیماری می دانند. شیوع وحشت شبانه به مراتب کمتر از کابوس است. 


مطالب مرتبط: