خونریزی واژینال علامت هشدار

 بیشتر زنان داوطلبانه در سه ماهه سوم بارداری فعالیت های ورزشی خود را به علت خستگی،تهوع ،تغییر در ظاهر بدن و فشار لگنی متوقف می کنند.
کنترل وزن و جلوگیری از افزایش بیش از حد وزن، کشش و تحمل عضلانی، افزایش حس کنترل، افزایش انرژی، کاهش تهوع، خستگی، پشت درد، بهبود خواب، بهبود ظاهر و وضعیت و حفظ تناسب اندام، افزایش تمایل به ادامه ورزش بعد از زایمان از مهمترین فواید ورزش در این دوران است.
 افراد سعی کنند ورزش منظم (حداقل سه بار در هفته) و ترجیحاً در جلسات پی در پی انجام دهند و از طرفی ورزشهایی که متحمل وزن نیستند کمترین خطر را دارند و به راحتی در حاملگی می توان ادامه یابد انجام شود.
به خانم های باردار توصیه شده است، تمرینات ورزشی را به هنگام خستگی متوقف کرده و از انجام تمرینات ورزشی در وضعیت خوابیده به پشت بعد از سه ماهه اول بارداری دوری کنند،  اجتناب از فعالیت هایی که خطر بالقوه تروما به شکم دارند را از دیگر توصیه هایی است که هنگام ورزش دراین دوران بایست رعایت شود.
 خانم های باردار باید از دریافت مایعات فراوان (یک پیمانه قبل از ورزش و یک فنجان مایع هر 20 دقیقه در طول ورزش) اطمینان حاصل کند.
 خانم هایی که قبل از بارداری ورزش می کردند با ورزش دوران حاملگی، خطر سقط افزایش نمی یابد، بنابراین توصیه می شود اگر برای اولین بار در حاملگی ورزش شروع می شود به آرامی و بدون خسته کردن ورزش ادامه یابد.
توجه به احساس خود، توجه به کوتاه شدن تنفس و خستگی در این دوران اهمیت بسزایی دارد  زیرا این علائم نشان دهنده این است که بدن نمی تواند اکسیژن مورد نیازش را دریافت نماید.
 PIH-1 (مسمویت حاملگی)،  PROM(پارگی زودرس کیسه آب)، زایمان زودرس در حاملگی فعلی یا سابقه آن،  سرویکس نارسا یا سرکلاژ سرویکس،  خونریزی سه ماهه دوم و سوم بارداری جفت سر راهی بعد از هفته 26 بارداری، تاخیر رشد داخل رحمی، مبتلابودن به بیماری قلبی و ریوی، حاملگی دوقلویی (چون در معرض خطر زایمان زودرس می باشد) از موارد منع ورزش در دوران باردری است.
خونریزی واژینال، نشت مایع آمنیوتیک، زایمان زودرس،  تشنج،  سردرد، درد قفسه سینه، ضعف عضلانی، تنگی نفس قبل از انجام ورزش، درد و یا ورم ساق پا و کاهش حرکات جنین از جمله علائم و نشانه های هشدار دهنده در حین ورزش در دوران بارداری است.



مطالب مرتبط: