ساعت 6 بعد از ظهر است. شما در حال جمع و جور کردن ورقه ها و اسناد و گذاشتن آنها داخل کیف خود هستید و برای خروج از محل کار آماده می شوید، که رییس از در وارد شده و می گوید: «برنامه عوض شده، می خواهم فردا صبح اول وقت، فلان گزارش، آماده روی میزم باشد». سپس تلفن زنگ می زند و صدای همسرتان را از پشت خط می شنوید که: «پس کی می رسی خانه؟»

پدر بودن در این دوران، مانند بندباز بودن است: همواره روی یک طناب نازک، بین کار و زندگی خانوادگی تان، حرکت می کنید. اگر از یک سو بیش از حد خم شوید، طبیعی است که نتیجه نامناسبی به دست خواهید آورد. در اینجا، راهنمایی هایی از سوی برخی پدران برای حفظ تعادل در این مسیر، ارائه شده است:

اولویت های خود را تغییر دهید

شما باید تصمیم بگیرید که چه چیزی بیشتر اهمیت دارد: ترفیع گرفتن در اداره، یا اختصاص دادن وقت بیشتر به نوزاد و خانواده. البته در برخی موارد، مجبور نخواهید بود که لزوما از بین این دو مورد، یکی را انتخاب کرده و از دیگری صرف نظر کنید؛ خصوصا اگر رییس شما نیز بچه داشته و مشکل شما را درک کند.

یک معامله ساده

فرض کنیم رییس شما یک آدم سنگدل و بی احساس است. اشکالی ندارد، شما هنوز هم می توانید برای به دست آوردن یک برنامه کاری ساده تر یا انعطاف بیشتر در مسوولیتهایی که به شما محول می شود، با او مذاکره کنید. در واقع می توانید فرض کنید که با صرف نظر کردن از بخشی از درآمد خود، محیط گرم تری برای خانواده خود تامین کرده اید؛ که در واقع ارزش آن بسیار بیشتر از آن مقدار دستمزدی است که از دست داده اید.

ساعات کاری خود را تغییر دهید

در صورتی که شغل شما به گونه ای است که می توانید بخشی از کار خود را در منزل انجام دهید، این کار را بکنید. زودتر به خانه بیایید، سپس بخشی از کارها و تماسهای خود را پس از اینکه بچه ها خوابیدند انجام دهید؛ یا اینکه اگر خوش شانس هستید و آنها صبح دیر از خواب بیدار می شوند، پیش از بیدار شدن آنها کارهای خود را تمام کنید.

اگر می توانید، از راه دور کار کنید

در صورتی که شرایط شغلی شما امکان این کار را برایتان فراهم می کند، یک یا دو روز در هفته، کارهای خود را به خانه آورده و در منزل انجام دهید. سپس، وقتی می خواهید چند دقیقه بین کار استراحت کنید، می توانید پوشک بچه را عوض کنید، با شیشه به بچه شیر بدهید، بچه را بغل کنید و پشتش را بمالید تا آروغ بزند و سپس او را تمیز کنید و در غیر این صورت، می توانید لباسهای کودک را که از آب دهان یا آروغ یا خیس کردن جایش کثیف شده اند، بشویید.

اما بهتر است ابتدا مطمئن شوید که برای این تغییر، آمادگی دارید شاید لازم باشد اول یک مکان اختصاصی برای کار کردن در خانه داشته باشید، ثانیا باید یاد بگیرید به محض اینکه صدای گریه یا فریاد می شنوید، از سر کار بلند نشوید!

نگهداری و مراقبت از کودک را به همراه همسر خود انجام دهید

احتمال آن وجود دارد که شما تنها کسی در خانه نباشید که کار می کنید. حالا وقت آن رسیده یک شیفت هم در خانه کار کنید. می توانید بچه داری را زمانبندی کنید.

از دیگران کمک بگیرید

هیچ کس توصیه نمی کند که شما و همسرتان باید همه مسوولیت مراقبت و نگهداری از کودک را به تنهایی بر عهده بگیرید. اگر توان مالی دارید، فردی را استخدام کنید تا در برخی موارد به شما کمک کند. یا می توانید از اقوام درجه یک یا دوستان در برخی امور کمک بگیرید.

گاهی لازم است فقط شما باشید و کودکتان!

برای ایجاد رابطه عاطفی قوی با کودک، گاهی اوقات باید مدتی را فقط با او (بدون همسرتان) سپری کنید. هر هفته چند ساعت از وقت خود را به کودکتان اختصاص دهید. به دنبال کارها یا فعالیتهایی بگردید که هر دو از آن لذت ببرید.

همیشه لازم نیست کاری انجام بدهید، فقط بنشینید

بدیهی است که گاهی اوقات باید به تعمیرات خانه بپردازید، خرید کنید یا انبار و حیاط را مرتب کنید. اما بهتر است در برابر وسوسه استفاده از ساعات گرانبهای آخر هفته برای انجام دادن کارهای روزمره مقاومت کنید. در عوض مدتی را به کودکتان اختصاص دهیدصرف نظر کردن از این همه کارهایی که بالاخره باید انجام شوند، دشوار است، اما باید یاد بگیرید که تا حدی به بی نظمی و به هم ریختگی عادت کنید. به خاطر داشته باشید که کودکان ناز و شیرین شما، همیشه بچه نخواهند ماند. بهتر است در خانه بمانید و از همراهی با آنها لذت ببرید، پیش از آنکه آنها بزرگ شده، به سن نوجوانی و جوانی برسند و دیگر مایل نباشند که حتی لحظه ای در کنار شما بمانند!




مطالب مرتبط: