یک اختلال در رشد که در سه سال اول زندگی ظاهر می گردد اوتیسم نام دارد. این بیماری با تاثیر بر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند.
به نظر می رسد مساله ژنتیک عامل مهمی در بیماری اوتیسم باشد زیرا اختلالات کروموزومی و مشکلات عصبی در کودکان مبتلا به این بیماری  مشاهده می شود.( برای مثال دوقلوها بیشتر دچار این بیماری می شوند تا یک برادر و خواهر.)
دیگر علت های این بیماری ( که هنوز به اثبات نرسیده) شامل: رژیم غذایی ، تغییرات مجرای گوارشی ، مسمومیت با جیوه ، عدم استفاده از ویتامین ها و املاح و حساسیت به واکسن است.    کودک مبتلا به اوتیسم ممکن است نیاز به اسیدهای چرب ضروری بیشتر، مواد مغذی آنتی اکسیدان مثل ویتامینهای E، C، A و نیز سلنیوم، مکمل های غذایی مثل  روی و کلسیم و رژیم غذایی عاری از جیوه داشته باشد.
میوهها و سبزیها منبع خوب ویتامینها، مواد معدنی و آنتیاکسیدانها هستند و آنزیمی  که مسئول سمزدایی در بدن است و کودکان اوتیستیک فاقد آن هستند را دارا می باشند. این مواد غذایی بهتر است به صورت خام و تازه مصرف شوند (مانند سالاد و یا تکههای خرد شده میوه یا سبزی به عنوان میانوعده). بهتر است قسمت اعظم غذای کودک را انواع گوشت قرمز، مرغ، ماهی و تخممرغ تشکیل دهد.
آب به شکل معدنی و تصفیه شده برای جلوگیری از یبوست به مقدار زیاد توصیه میشود. همچنین آب همراه با لیمو و عسل بهترین نوشیدنی برای کودکتان است.
سطوح خونی اسیدهای چرب امگا-3 در بچههای اوتیستیک پایینتر از دیگر کودکان است، اسیدهای چرب امگا-3 در ماهی و روغن آن یافت میشوند و ریسک بیماریهای عصبی- روانی را در بزرگسالان کاهش میدهند
کودکان مبتلا به اوتیسم دچار یبوست و مشکلات گوارشی می شوند، رژیم غذایی بدون گلوتن و کازئین(مثل گندم)، ناراحتیهای معدی رودهای را کاهش میدهد و باعث بهبود در گوارش و بهبود در رفتار و تمرکز کودک میشود، چرا که این کودکان غالباً دارای ناراحتیهای گوارشی بوده و در اکثر موارد از مشکلاتی چون یبوست، نفخ کردن و برگشت غذا رنج میبرند و بدرفتاری کودک تنها راه انتقال ناراحتیهای او است.



مطالب مرتبط: