پاسخ پزشکان به دلایل تشکیل نشدن قلب جنیندر این مقاله در رابطه با تشکیل نشدن قلب جنین و دلالیل آن از زبان پزشکان صحبت خواهیم کرد.
پاسخ اول: دکتر علیزاده

تشکیل نشدن قلب جنین، علل مختلفی دارد از جمله مشکلات ژنتیکی و ناهنجاری های کروموزومی. در حالاتی که ناهنجاری وجود دارد جنین دیگر قابلیت زنده ماندن ندارد.
اگر زیر دوماه سقط بوده احتمالا رحم تا 6 هفته بعد از سقط آماده بارداری می شود. در سقط های از 2 ماه بالاتر معمولا 3-6 ماه فاصله می اندازند. توصیه می شود از سه ماه قبل از بارداری اسید فولیک روزانه مصرف کنید. از تماس با مواد شیمیایی، رنگ مو، داروها بخصوص ترتینوئین، آکوتان و... اجتناب کنید.

پاسخ دوم: دکتر حسین روازاده (طب سنتی)

اگر دندان پر کرده با آمالگام (که به رنگ تیره و مشکی می باشد) دارید، با توجه به مواد خطرناکی که در دهان آزاد می کند، باعث بالا بردن سرب و جیوه در بدن و سقط جنین می شود که به هیچ وجه مورد تایید نیست و باید در اولین فرصت آنرا در یک مرکز خاصی تخلیه کنید و اگر می شود چینی پر کنید.

پاسخ سوم: دکتر مینو آیرملو

معمولا جنین هایی که قلب ندارند یک مشکل کروموزومی داشته اند که باعث عدم تشکیل قلب جنین شده است. ممکن است این مشکل در بارداری بعد تکرار بشود و ممکن هم هست که تکرار نشود. ولی یک بار سقط اتفاق نگران کننده ای نیست و نیازی به بررسی ندارد. سقط در بارداری اول بسیار شایع است. در اغلب مواقع بدن مادر به طور خود به خود جنینی را که ناقص است دفع می کند. این ناقص بودن هم تقصیر پدر و یا مادر نیست و گاهی اتفاق می افتد.

پاسخ چهارم: دکتر رویا شریفیان

 زمانی چنین اتفاقی می افتد که زوجین با هم نسبت فامیلی داشته باشند که تاثیر مستقیمی در بروز این امر دارد. سن بالای مادر هم در این زمینه موثر است و علاوه بر این ها علت دیگر از بین رفتن قلب جنین می تواند الکلی یا سیگاری بودن باشد. این جنین ها معمولا خود به خود سقط می شوند و اگر نشوند، دکتر مبادرت به سقط آن ها می کند. اما به طور کلی نمی توانیم به طور ۱۰۰ درصد بگوییم که چه دلیلی باعث از بین رفتن قلب جنین می شود.

پاسخ پنجم: دکتر سیدحسن وشتانی

در ایجاد بیماریهای مادرزادی قلب عوامل متعددی دخالت دارد که شامل: ۱- عوامل مادری، ۲- عوامل جنینی و ۳- عوامل فامیلی و ارثی و اختلالات کروموزومی است.

۱- عوامل مادری: این عوامل شامل دیابت مادری (اولیه و ثانویه)، فشار خون بالا و اختلالات تیروئیدی مادر، صرع و مصرف داروهای ضد صرع، فنیل کتونوری، مصرف داروهای تراتوژن (مانند تالیدومید، پیریمیدون، کاربامازپین، فنیتوئین، دیازپام، لیتیوم، هیدانتوئین، اسید والپروئیک، کوکائین، کومادین، سیکلوفسفامید و …)، عفونتهای مادری (مانند سرخجه، CMV، کوکساکی، آنفلوانزا، سرخک، اوریون)، اولیگوهیدروآمنیوس، پولیهیدروآمنیوس، بیماریهای روماتوئیدی و لوپوس (SLE)، اشعهی X، سیگار و مصرف الکل است.

۲- عوامل جنینی: مشکلات جنینی که میتواند همراه با بیماریهای مادرزادی قلب باشد، شامل موارد زیر است:

الف. کوچک بودن جنین بهنسبت سن حاملگی، هیدروپس فتالیس، ناهنجاریهای خارج قلبی (آترزی مری، آترزی دوازدهه، فیستول مری به نای، امفالوسل، فتق دیافراگماتیک، مشکلات کلیوی جنین، هیدروسفالی)

ب. ناهنجاریهای کروموزومی (تریزومی ۲۱، ۱۸، ۱۳ و سندرم ترنر)

پ. نامنظمیهای قلبی (نامنظمی قلب ناپایدار و پایدار، تاکیکاردی فوق بطنی پایدار، برادیکاردی پایدار).

۳- عوامل فامیلی و ارثی: این عوامل شامل وجود بیماریهای مادرزادی قلب در خانواده، والدین و اقوام والدین، کاردیومیوپاتی فامیلی، سندرم مارفان، سندرم دیجرج (Di-george)، سندرم اولت اورام (Holt-Oram)، سندرم نونان (Noonan) و وجود قلب چپ کوچک است.

همانطور که میدانیم قسمتهای مختلف قلب و سایر اعضای بدن جنین بین هفتهی دوم و دهم حاملگی تشکیل میشود. اثرات مضر عوامل فوقالذکر در این دوره میتواند سبب ایجاد اختلالات آناتومی در قلب و اعضای دیگر بدن شود و پس از این دوره این عوامل میتواند روی عملکرد و ضربان قلب جنین تاثیر بگذارد.

تشخیص

تشخیص بیماریهای مادرزادی و آریتمیهای قلب جنین از طریق اکوکاردیوگرافی قلب جنین امکانپذیر است و بهترین زمان انجام این کار از هفتهی ۱۸ حاملگی به بعد است. کاربرد عملی اکوی قلب جنین در موارد زیر است:

۱-    تشخیص بیماریهای مادرزادی قلب
۲-    تشخیص آریتمیهای ضربانات قلب جنین
۳-    تشخیص نوع آریتمی ضربانات قلب جنین و درمان آن
۴-    تشخیص نارسایی قلب جنین و هیدروپس فتالیس
۵-    درمان نارسایی قلب جنین
۶-    فراهم کردن تمهیدات لازم برای زایمان نوزادانی که مبتلا به بیماری کمپلکس مادرزادی قلب هستند
۷-    توصیه به سقط جنین در مواردی که مشکلات متعدد و کمپلکس لاعلاج قلب جنین وجود دارد که ممکن است باعث مرگ جنین در حین حاملگی و یا بعد از زایمان شود.

انجام اکوکاردیوگرافی جنین در موارد زیر:

۱-    مادران دیابتیک
۲-    مادران مبتلا به اختلالات تیروئیدی (هیپرتیروئیدی و هیپوتیروئیدی)
۳-    مادران مبتلا به فشار خون بالا
۴-    مادران مبتلا به فنیل کتونوری
۵-    مادرانی که یک فرزند مبتلا به بیماری مادرزادی قلب دارند
۶-    مادرانی که در خانوادهی آنها بیماری کروموزومی و ژنتیکی وجود دارد
۷-    مادرانی که در سه ماههی اول حاملگی داروهای تراتوژن مصرف کردهاند
۸-    مواردی که مادر، پدر یا یکی از اقوام درجهی یک آنها مبتلا به بیماری مادرزادی قلب باشند
۹-    در تمام دیسریتمیهای قلب جنین (تاکیکاردی پایدار، تاکیکاردی ناپایدار، برادیکاردی پایدار و برادیکاردی ناپایدار)
۱۰-    مادرانی که سابقهی سقطهای مکرر دارند.

مطالب مرتبط: