به طور کلی کودکانی که دارای ناتوانیهای ویژه یادگیری هستند مشخصهها و ویژگیهایی دارند که به کمک آنها میتوان آنها را از دیگران تشخیص داد. عمدهترین ویژگیهای عمومی عبارتند از:

 به لحاظ هوشی این دسته از کودکان دارای هوشبر طبیعی هستند. گر چه پژوهشهای اخیر نشان دادهاند هوشبر کلی این کودکان در طیف پایین قرار دارد، یعنی اگر هوشبر طبیعی را بین 90 تا 110 دانیم، میانگین هوشبر کلی این کودکان متمایل به طیف 90 است تا طیف 110.

 از نظر حسی به ویژه حواس اصلی (شنوایی، بینایی، لامسه) کاملاً سالم هستند.

از لحاظ سلامت رفتاری و هیجانی نیز این دسته از کودکان را نمیتوان در شمار کودکان مبتلا به اختلالات رفتاری و هیجانی به حساب آورد.

 تقریباً همهی مبتلایان به ناتوانیهای ویژه یادگیری به نوعی از مشکلات ادراکی- حرکتی رنج میبرند.

این کودکان معمولاً از درجات مختلف اختلال در توجه رنج میبرند و در حفظ توجه و مداومت در آن مشکل دارند و در نتیجه مبتلا به حواسپرتی هستند.

مطالعات مختلف، بینظمیهای نامشخص در علایم عصبشناسی (نورولوژیک) و ثبت امواج مغزی این کودکان را نشان میدهند.

ضعف در حافظه، به ویژه حافظهی دیداری و شنیداری از دیگر مشخصههای این کودکان است.

 دشواری در انتقال اطلاعات از یک کانال حسی به کانال دیگر و یا پیوندهای حسی و ناتوانی در استفاده از آنچه که حس مشترک خوانده میشود نیز در این کودکان دیده میشود.

اختلال در مهارتهای حرکتی به ویژه حرکات ظریف از دیگر ویژگیهای این کودکان میباشد.

فقدان انگیزش کافی.

ناکامیهای پیدرپی در یک یا چند موضوع درسی.

فزون جنبشی از دیگر ویژگیهای این کودکان میباشد.

وجود ناهمترازی در رشد و یادگیری به گونهای که در یک یا چند موضوع یادگیری به طور قابل ملاحظهای ضعیفتر از سنشان یا پیشرفتشان در سایر زمینهها عمل میکنند.

مطالب مرتبط: